Afscheid

Eindelijk is het dan zover, het daadwerkelijke afscheid nemen van vrienden en familie en het aftellen naar de vliegreis is begonnen.
Afgelopen woensdag heb ik samen met Jeroen een afscheidsfeest georganiseerd in Leiden. Omdat we veel gezamenlijke vrienden hebben in Leiden, vonden we het een goed plan om dan maar samen afscheid te nemen van iedereen. Aan de foto's (zie zijkant) valt het niet zo goed te zien, maar volgens mij zijn er zo'n 70 à 80 mensen langs geweest verspreid over de avond. Er zijn zelfs een stuk of 10 van Jeroens vrienden uit Brabant naar Leiden afgereisd om daar afscheid van hem te nemen.
Hoewel we er niet om gevraagd hebben, hebben we van sommige mensen al enkele cadeautjes gehad: een grote zak strooigoed (zo blijkt het soms toch handig dat ze al in september pepernoten e.d. verkopen!), gewone en gevulde speculaas, een zak zoute drop en een zak stroopwafels. De speculaas zal het vliegtuig wel niet halen, maar ik ben van plan de rest te bewaren en t.z.t. door mijn ouders te laten opsturen naar Japan. Geen december zonder Sinterklaas, en geen Sinterklaas zonder pepernoten natuurlijk!
Ik heb niet iedereen evenveel of überhaupt echt gesproken die avond, maar ik heb in ieder geval van de belangrijkste mensen al afscheid kunnen nemen :) En daarbij zijn een hoop foto's gemaakt die over een tijdje mooi aan mijn muur in Nagasaki kunnen prijken! Zo heb ik toch een klein stukje Nederland in Japan straks (^^)

Gisteren heb ik ook afscheid genomen van mijn opa en oma. Dat was wel wat moeilijker, ook al zijn ze enorm trots dat ik me aan zo'n avontuur ga wagen. Gelukkig heb ik ook van en met een hen een leuke foto gemaakt; die krijgt straks een speciaal plekje op mijn bureau ofzo!
Tegelijkertijd zijn mijn oom en tante nog even langs geweest, en ondanks de plannen voor een gezamenlijke Japanreis met mijn ouders heb ik ook van en met hen nog een foto gemaakt om mee te nemen :)
Toch blijft het afscheid nemen raar, want ik heb nog nauwelijks het idee dat ik over 1,5e week naar de andere kant van de wereld zal reizen. Misschien heeft het er mee te maken dat ik nog niet direct weg ben, of dat alles zo gemoedelijk z'n gangetje gaat en de veranderingen niet bijzonder op lijken te vallen. En misschien is het wel gewoon dat ik me nog nauwelijks realiseer waar ik aan ga beginnen straks. Het feit dat ik vanmiddag nog een aantal topjes heb gekocht die me hopelijk een beetje helpen in het weer van ong. 33°C en de foeilelijke "Delfts blauwe" prullaria van de Xenos die dadelijk in een koffer meegenomen dienen te worden als cadeautjes helpen ondanks het feit dat ik het zelf wil/bedacht heb niet echt bij het inzinken van die realisatie.
Hoe dan ook, ondanks alle leuke plannen (lunchen met een vriendin, feesten om afscheid te nemen met mijn vrienden in Groningen en de theeceremonie in het Sieboldhuis) heb ik steeds meer zin om mijn koffer in te gaan pakken en me daadwerklijk op weg te begeven naar Japan!

Visum, I has it!

Gisteren ben ik samen met Jeroen (zie foto) naar Den Haag afgereisd om daar op de Japanse ambassade ons visum voor Japan aan te vragen.

Om ons visum aan te kunnen vragen moesten we eerst bij Kunimori-sensei, de docent die alle buitenlandverblijven van studenten Japanologie regelt en begeleidt, ons Certificate of Eligibility en onze Letter of Acceptance ophalen. Deze documenten, en met name het Certificate of Eligibility, zorgen ervoor dat een visum aanvraag niet 2 à 3 weken duurt, maar slechts een middag. Omdat wij echter pas rond lunchtijd aankwamen in Den Haag en de ambassade dan een uur dichtgaat, hebben Jeroen en ik eerst uitgebreid zelf gelunched bij een Engelse tearoom genaamd Scallywag's  in de Chinatown van Den Haag (scones! ♥). Hierdoor kwamen we echter vrij laat aan op de ambassade, waar we een aanvraagformulier voor onze kiezen kregen dat toch iets ingewikkelder was dan we dachten.

Daarom zijn we vandaag aan het begin van de middag teruggegaan naar Den Haag, waar we ditmaal ons paspoort mét visum weer mee naar huis mochten nemen! Zoals aan de foto's is te zien, zijn we er erg blij mee! We hebben ook erg leuke (en vooral handige) documenten mee naar huis gekregen, twee die ons erop wijzen hoe we zogenaamde re-entry visa aan kunnen vragen (het visum dat we nu hebben is maar eenmaal geldig om Japan in en uit te komen en ik heb in ieder geval nog plannen om op vakantie naar Korea te gaan) en één die ons "voorbereidt" op het leven in Japan! Ze denken ook aan alles☺

 Hoe dan ook, er is nu écht geen weg meer terug (al was die er natuurlijk eigenlijk al niet meer toen we onze vliegtickets boekten) en het aftellen is begonnen! Ik ben nog maar 4 weken in Nederland en verdeel deze tijd tussen mijn vrienden in Leiden en thuis in Apeldoorn. Inmiddels zit in middenin de verhuizing in Leiden, zal ik volgende week nog een aantal dagen werken om wat spaarcentjes die ik recentelijk aan o.a. een nieuwe laptop heb uitgegeven weer terug te verdienen en daarna is het slechts nog de laatste paar dingetjes regelen voor het grote afscheid nemen van iedereen kan beginnen.
Maar eerst gaan we a.s. maandag nog gezellig met een aantal mensen van de Nagasaki-gangers met elkaar wat eten bij iemand thuis zodat we elkaar nog wat beter leren kennen voordat we allemaal bij elkaar zitten en het leven in Japan gaat beginnen..

Beurs: GET!

Eindelijk is het dan officieel: ik heb de JASSO beurs, waar ik in mei voor werd voorgedragen door de universiteit, toegekend gekregen vanuit Japan! Deze beurs voorziet mij maandelijks van 80,000 yen, of zo'n kleine €750,- met de huidige koers.
Met de schatting dat de huur mij maandelijks zo'n €200,- zal gaan kosten, blijft er dus meer dan genoeg geld over om leuke dingen mee te gaan doen!

Whoopie!!

Digitale camera

Aanvankelijk was het alleen maar de bedoeling om even te gaan kijken naar de nieuwe collectie van Foto Kuijpers, de fotowinkel op Winkelcentrum de Eglantier, te gaan kijken. Maar ook ik heb last van het vervelende familietrekje: in plaats inderdaad alleen maar te gaan kijken, kom ik thuis met een nieuwe fotocamera. :D
En wel de volgende:


Ik heb een Pentax I-10 gekocht, met de onderstaande specificaties:
- 12.1 megapixel
- 5 maal optische zoom
- beeldstabilisatie
- groothoeklens
- HD videomogelijkheid
- undsoweiter

Ik kan nu dus net als Rens filmpjes gaan maken van verschillende dingen en die op het Internet zetten, zodat jullie meer dan alleen foto's kunnen gaan bekijken. En ik kan dus ook een digitaal dagboek maken, in plaats van iedere keer een berichtje typen voor jullie! :D
Ik heb nu al heel veel zin om mijn nieuwe fotocamera uit te gaan proberen, en de eerste gelegenheid dient zich binnenkort al aan! Aanstaande maandag zal ik met een aantal vriendinnen uit Leiden naar het concert van The Baseballs, een groep kerels die jaren '50 covers maakt van momenteel hippe nummers, in de Melkweg in Amsterdam gaan. De perfecte gelegenheid om dit uit te proberen! En dan hebben we nog verjaardagsfeestjes, het concert van Michael Buble op woensdag in de Gelredome, undsoweiter.
En, oh ja, ik moet ook nog leren voor tentamens. Oeps. :D

Heel veel liefs!

Vliegticket in de pocket

Na vanmorgen in alle vroegte opgestaan te zijn (07.15u om precies te zijn; absurd vroeg voor een student), ben ik zojuist thuisgekomen uit Amsterdam met een vliegticket op zak! Op donderdag 23 september zal ik 09.45u vanaf Schiphol afreizen naar het Oosten. En pas in augustus het daaropvolgende jaar weer terugkeren.

Gisteren heb ik kort met Jeroen en Aniek onze reisplannen besproken; Rens had z'n mail niet goed gelezen en lag nog op z'n nest.. En, omdat Rens last heeft van vliegangst zal hij niet zo lang met ons in Tokyo zijn. Hij komt ons op 27 september achterna vliegen.
Jeroen, Aniek en ik zullen echter eerst een week in Tokyo doorbrengen, waar Jeroen en ik ons met Aniek als gids kunnen vergapen aan alle pracht en praal van de stad. Daarna zullen ons samenvoegen met Rens en op donderdag 30 september of vrijdag 1 oktober afreizen naar Nagasaki, zodat we een paar dagen hebben om de stad te verkennen voordat we met alle bureaucratische rompslomp aan de slag moeten.
Verdere plannen hebben we eigenlijk nog niet, behalve ook binnenkort een hostel in Tokyo te gaan boeken, en misschien ook wel in Nagasaki.

Tot gauw!
Liefs, Aranka

BEURS: GET!

Vandaag is er door de selectiecommissie bekend gemaakt wie van de 10 Nagasaki studenten voorgedragen wordt voor de JASSO beurs, een beurs van ruim €600,-/maand (afhankelijk van de koersen natuurlijk).
EN DAT BEN IK!!!

De JASSO beurs is een beurs van de Japanse overheid voor internationale studenten die in Japan gaan studeren, om ze te helpen met kosten voor levensonderhoud, e.d.
Als dit allemaal doorgaat - hoewel het namelijk meestal zo goed als zeker is dat de student die voor deze beurs wordt voorgedragen hem ook toegekend wordt - dan kan ik dus in Nederland mijn studiefinanciering en lening stopzetten bij de IB en daarvan genieten als ik weer terug kom! Wat ik zeker zal doen, gezien de tijd die ik nog studerend zal doorbrengen..
Ik ben er echt enorm blij mee, ook al wist Rens het eerder dan ik. Deze vreugde wordt nog eens vergroot door alle vrienden en familie die enorm blij voor me zijn en me deze beurs van harte gunnen.
Bij deze beloof ik aan iedereen dat ik hem goed zal besteden! :D

Briefing en uit eten

Gisteren hebben we de eerste briefing gehad over de aanmeldprocedure voor Nagasaki. Om 17u verzamelde de groep Nagasakigangers (foto's/filmpjes volgen) zich in het Arsenaal, ons opleidingsgebouw. Toen iedereen aanwezig was, begonnen we.
Ten eerste kreeg iedereen een grote stapel papieren uitgedeeld: het studieprogramma van de universiteit, aanmeldingspapieren met voorbeelden en een bijlage voor de aanmeldingspapieren met vooraf ingevulde antwoorden. Samen met Kunimori-sensei (sensei is de Japanse suffix voor "docent", "leraar"), de docent die alle buitenlandverblijven voor Japanologie coördineeert, hebben we wat algemene dingen besproken en daarna de aanmeldingsformulieren doorgelopen.
Bericht over de student die voorgedragen wordt voor de studiebeurs volgt tussen medio en eind april. Hoewel iedereen zegt dat ik behoorlijk kans maar hierop, en ik het zelf ook wel een beetje inzie, heb ik persoonlijk geen enkel idee wie deze beurs zal krijgen. Er zijn veel mensen met goede cijfers, maar daar is allemaal wel wat mee aan de hand. Vakken niet gehaald, meerderejaars (eigenlijk hoor je je tweede jaar nog af te ronden of net afgerond te hebben, als je gaat studeren in Japan).. Nou ja, we merken het vanzelf maar denk ik zo!
Verder zijn er maar een paar lastige dingen, voornamelijk het Certificate of Health is lastig. We moeten allemaal langs de huisarts voor een medische keuring, zodat we volledig gezond verklaard worden en naar Japan mogen. Waarom dit precies nodig is, is ons niet helemaal duidelijk, maar er valt helaas niet onderuit te komen. Voor mij komt het wel mooi uit, ik wou toevallig zelf nog wat dingen aanvragen en dat kan ik nu mooi hiermee samen doen! Nu alleen hopen dat ik hier snel voor in het ziekenhuis terecht kan..
Daarnaast is er besloten dat ik samen met Anoushka en professor Smits, het hoofd van onze opleiding, langs zal gaan bij het Letterenfonds. Dit is een potje van de universiteit waar wij een soort sponsoring kunnen werven voor de studenten die meegaan naar Nagasaki, maar geen beurs ontvangen in Japan. Met dit geld kunnen we vaak de vliegtickets betalen, dus is het nog best belangrijk! Maar ja, hoe en wat precies wist Kunimori-sensei ons ook niet te vertellen, dus nu moeten Anoushka en ik wachten op een e-mailtje van professor Smits.

Nadat we alle formulieren hadden doorgelopen met Kunimori-sensei, zijn we met de gehele groep min één (Nadine had het afscheidsfeestje van haar tweelingzus, die vandaag voor 5 maanden naar Japan vertrekt en maar één maand thuis is voordat Nadine zelf een jaar weggaat) uit eten gegaan bij de Malle Jan in Leiden. Hoewel niet iedereen elkaar even goed kende en het voor ons erg lang duurde voordat er eten op tafel stond (we hadden allemaal al behoorlijk trek voordat we in het restaurant aankwamen en het eten staat natuurlijk niet meteen op tafel!), was het een enorm gezellige avond! Het wordt dus hoe dan ook een enorm tof jaar als we naar Japan gaan! Rens heeft nog filmpjes gemaakt met zijn flashy nieuwe videocamera (waarvan wij allemaal vermoeden dat die de eerste week Japan niet gaat overleven bij ons), maar hij twijfelt nog of het geschikt materiaal is om op Internet te zetten. Mocht hij dit nog doen, dan link ik ze even door naar hier! ;)
Daarna hebben we nog met een aantal mensen die in Leiden wonen nog wat geborreld in de Peli-bar, een bar die onder het gebouw zit waar ik woon. Ook dat was erg gezellig, met allemaal vrienden die nog langskwamen.

Inmiddels sta ik alweer op het punt om terug te reizen naar Apeldoorn, en daar van het weekend gezellig thuis te gaan studeren. Want het gewone universiteitsleven gaat natuurlijk ook door, en ik wil natuurlijk wel proberen alles van het tweede jaar af te ronden vóórdat ik naar Japan vertrek.
Het volgende berichtje zal vast gaan over mijn bezoek aan het Letterenfonds.. Ik hou jullie op de hoogte!

Liefs,
Aranka

Joehoe!!

Het is volledig gestolen van Rens (één van mijn mede-Nagasakigangers), maar ik vond het wel een goed idee om via deze weg iedereen tegelijkertijd op de hoogte te houden, dus bij deze mijn allereerste blogpost over Japan!

Afgelopen week kreeg ik op woensdag 24 maart eindelijk het verlossende woord (zie afbeelding): ik mag komend jaar in Japan gaan studeren! Samen met tien andere tweedejaarsstudenten (mooi onderverdeeld in 5 mannen en 5 vrouwen) zal ik vanaf eind september het komend academisch jaar doorbrengen in Nagasaki, Japan. Daar zullen we hoofdzakelijk bezig zijn met taalverwerving - daarvoor gaan we tenslotte in Japan studeren! - maar zullen we ook allerlei andere avonturen gaan beleven.

Aanstaande donderdag hebben we de allereerste van een, ik vermoed, reeks bijeenkomsten, waar ons meer uitgelegd zal worden over het bureaucratische Japan, waar wij ons in deze papiermolen bevinden en hoe we hier weer uit dienen te komen. En natuurlijk ook wat we nu precies gaan doen, waar we gehuisvest worden, etc. Voor er verdere informatie gegevan kan worden, dient men eerst 20x dezelfde formulieren in te vullen. Maar, dat mag alle voorpret niet drukken!

In alle haast heb ik afgelopen donderdag meteen maar een paspoort aangevraagd, want ja, anders kom ik Japan nog niet in! Op vrijdag meteen begonnen met pre-Japan winkelen. Want schoenen kopen voor Westerlingen schijnt daar een hele opgave te zijn! En dat met mijn relatief kleine voetjes...
Daarnaast ook electronica (lees: laptop en fotocamera) advies ingewonnen. Het resultaat ervan laat nog even op zich wachten. De lijst met dingen die ik moet kopen, moet doen en moet vragen wordt alsmaar langer. En ik weet pas een week dat ik kan gaan! Ik ben benieuwd wat hiervan komt..

Ik heb er in ieder geval nu al enorm veel zin in!! :D

Liefs,
Aranka