Posts tonen met het label bureaucratie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label bureaucratie. Alle posts tonen

27 augustus 2010

Visum, I has it!


Gisteren ben ik samen met Jeroen (zie foto) naar Den Haag afgereisd om daar op de Japanse ambassade ons visum voor Japan aan te vragen.
Om ons visum aan te kunnen vragen moesten we eerst bij Kunimori-sensei, de docent die alle buitenlandverblijven van studenten Japanologie regelt en begeleidt, ons Certificate of Eligibility en onze Letter of Acceptance ophalen. Deze documenten, en met name het Certificate of Eligibility, zorgen ervoor dat een visum aanvraag niet 2 à 3 weken duurt, maar slechts een middag. Omdat wij echter pas rond lunchtijd aankwamen in Den Haag en de ambassade dan een uur dichtgaat, hebben Jeroen en ik eerst uitgebreid zelf gelunched bij een Engelse tearoom genaamd Scallywag's  in de Chinatown van Den Haag (scones!). Hierdoor kwamen we echter vrij laat aan op de ambassade, waar we een aanvraagformulier voor onze kiezen kregen dat toch iets ingewikkelder was dan we dachten.
Daarom zijn we vandaag aan het begin van de middag teruggegaan naar Den Haag, waar we ditmaal ons paspoort mét visum weer mee naar huis mochten nemen! Zoals aan de foto's is te zien, zijn we er erg blij mee! We hebben ook erg leuke (en vooral handige) documenten mee naar huis gekregen, twee die ons erop wijzen hoe we zogenaamde re-entry visa aan kunnen vragen (het visum dat we nu hebben is maar eenmaal geldig om Japan in en uit te komen en ik heb in ieder geval nog plannen om op vakantie naar Korea te gaan) en één die ons "voorbereidt" op het leven in Japan! Ze denken ook aan alles☺

 Hoe dan ook, er is nu écht geen weg meer terug (al was die er natuurlijk eigenlijk al niet meer toen we onze vliegtickets boekten) en het aftellen is begonnen! Ik ben nog maar 4 weken in Nederland en verdeel deze tijd tussen mijn vrienden in Leiden en thuis in Apeldoorn. Inmiddels zit in middenin de verhuizing in Leiden, zal ik volgende week nog een aantal dagen werken om wat spaarcentjes die ik recentelijk aan o.a. een nieuwe laptop heb uitgegeven weer terug te verdienen en daarna is het slechts nog de laatste paar dingetjes regelen voor het grote afscheid nemen van iedereen kan beginnen.
Maar eerst gaan we a.s. maandag nog gezellig met een aantal mensen van de Nagasaki-gangers met elkaar wat eten bij iemand thuis zodat we elkaar nog wat beter leren kennen voordat we allemaal bij elkaar zitten en het leven in Japan gaat beginnen..

2 april 2010

Briefing en uit eten

Gisteren hebben we de eerste briefing gehad over de aanmeldprocedure voor Nagasaki. Om 17u verzamelde de groep Nagasakigangers (foto's/filmpjes volgen) zich in het Arsenaal, ons opleidingsgebouw. Toen iedereen aanwezig was, begonnen we.
Ten eerste kreeg iedereen een grote stapel papieren uitgedeeld: het studieprogramma van de universiteit, aanmeldingspapieren met voorbeelden en een bijlage voor de aanmeldingspapieren met vooraf ingevulde antwoorden. Samen met Kunimori-sensei (sensei is de Japanse suffix voor "docent", "leraar"), de docent die alle buitenlandverblijven voor Japanologie coördineeert, hebben we wat algemene dingen besproken en daarna de aanmeldingsformulieren doorgelopen.
Bericht over de student die voorgedragen wordt voor de studiebeurs volgt tussen medio en eind april. Hoewel iedereen zegt dat ik behoorlijk kans maar hierop, en ik het zelf ook wel een beetje inzie, heb ik persoonlijk geen enkel idee wie deze beurs zal krijgen. Er zijn veel mensen met goede cijfers, maar daar is allemaal wel wat mee aan de hand. Vakken niet gehaald, meerderejaars (eigenlijk hoor je je tweede jaar nog af te ronden of net afgerond te hebben, als je gaat studeren in Japan).. Nou ja, we merken het vanzelf maar denk ik zo!
Verder zijn er maar een paar lastige dingen, voornamelijk het Certificate of Health is lastig. We moeten allemaal langs de huisarts voor een medische keuring, zodat we volledig gezond verklaard worden en naar Japan mogen. Waarom dit precies nodig is, is ons niet helemaal duidelijk, maar er valt helaas niet onderuit te komen. Voor mij komt het wel mooi uit, ik wou toevallig zelf nog wat dingen aanvragen en dat kan ik nu mooi hiermee samen doen! Nu alleen hopen dat ik hier snel voor in het ziekenhuis terecht kan..
Daarnaast is er besloten dat ik samen met Anoushka en professor Smits, het hoofd van onze opleiding, langs zal gaan bij het Letterenfonds. Dit is een potje van de universiteit waar wij een soort sponsoring kunnen werven voor de studenten die meegaan naar Nagasaki, maar geen beurs ontvangen in Japan. Met dit geld kunnen we vaak de vliegtickets betalen, dus is het nog best belangrijk! Maar ja, hoe en wat precies wist Kunimori-sensei ons ook niet te vertellen, dus nu moeten Anoushka en ik wachten op een e-mailtje van professor Smits.

Nadat we alle formulieren hadden doorgelopen met Kunimori-sensei, zijn we met de gehele groep min één (Nadine had het afscheidsfeestje van haar tweelingzus, die vandaag voor 5 maanden naar Japan vertrekt en maar één maand thuis is voordat Nadine zelf een jaar weggaat) uit eten gegaan bij de Malle Jan in Leiden. Hoewel niet iedereen elkaar even goed kende en het voor ons erg lang duurde voordat er eten op tafel stond (we hadden allemaal al behoorlijk trek voordat we in het restaurant aankwamen en het eten staat natuurlijk niet meteen op tafel!), was het een enorm gezellige avond! Het wordt dus hoe dan ook een enorm tof jaar als we naar Japan gaan! Rens heeft nog filmpjes gemaakt met zijn flashy nieuwe videocamera (waarvan wij allemaal vermoeden dat die de eerste week Japan niet gaat overleven bij ons), maar hij twijfelt nog of het geschikt materiaal is om op Internet te zetten. Mocht hij dit nog doen, dan link ik ze even door naar hier! ;)
Daarna hebben we nog met een aantal mensen die in Leiden wonen nog wat geborreld in de Peli-bar, een bar die onder het gebouw zit waar ik woon. Ook dat was erg gezellig, met allemaal vrienden die nog langskwamen.

Inmiddels sta ik alweer op het punt om terug te reizen naar Apeldoorn, en daar van het weekend gezellig thuis te gaan studeren. Want het gewone universiteitsleven gaat natuurlijk ook door, en ik wil natuurlijk wel proberen alles van het tweede jaar af te ronden vóórdat ik naar Japan vertrek.
Het volgende berichtje zal vast gaan over mijn bezoek aan het Letterenfonds.. Ik hou jullie op de hoogte!

Liefs,
Aranka