Updates

... de volgende keer althans.
Na een maand vond ik het wel even tijd om iedereen op de hoogte te brengen van mijn avonturen in Japan, maar nog niet deze keer xD Ik ben namelijk nog erg druk bezig met het op orde brengen van mijn reisdagboek en het ordenen van al mijn foto's en filmpjes zodat ik die op het Internet kan zetten. Maar, het einde begint in zicht te komen hiervan, dus binnenkort kunnen jullie verhalen verwachten over o.a.:

• yosakoi en andere avonturen met mijn dansclub Toppuu
• Speciale lessen over traditionele Japanse cultuur, zoals de kimono en de theeceremonie
• Mijn midterm tentamens
• Sinterklaas vieren in Japan
• Naar de bioscoop in Japan
• Een onverwacht chique en gratis Nederlandsch diner op Dejima
• Meer avonturen bij en met Biado
• In de onsen relaxen en rondkijken op Iou Jima (Nee, niet die van WWII)
• Bij tijd over en eventuele interesse, meer over mijn gewone dagelijks leven in Japan

Om jullie tot die tijd nog te vermaken, heb ik voor jullie de volgende overdenkingen:

- Net als in Nederland, kennen ook de Japanners een ongeluksnummer. In Japan is dit het nummer 4, omdat je dit uit kunt spreken als shi, want hetzelfde klinkt als de uitspraak van het karakter voor dood. O.a. vanwege deze connotaties worden huisnummers met 4 overgeslagen. Ons appartementencomplex heeft dus geen appartement 104, 204 of 304.
Maar, als de Japanners snel van 1 - 10 tellen op hun vingers wordt 4 meestal wel uitgesproken als shi en ook de maand april noemen ze hier shigatsu (vierde maand). De gedachte hierachter ontgaat ons nog altijd.
- Ik word vooralsnog minder dan verwacht gecomplimenteerd met mijn Japans. Nou vind ik dat geen probleem, want vaak volgt zo'n complimentje op een simpele vraag als "Wilt u een plastic zak bij uw boodschappen?" of na mijn bestelling van 2 koppen koffie bij de Starbucks, en dat stelt toch echt niet zo heel erg veel voor.
Maar, vervolgens kun je een hele avond met random Japanners aan het praten zijn (hierover later meer bij het diner op Dejima), die erg opgelucht zijn dat je Japans kan spreken, ondanks dat je een buitenlander bent, maar vervolgens wel enorm verbaasd reageren wanneer blijkt dat je beide syllabische alfabetten kunt lezen en schrijven en óók nog eens kanji begrijpt....  Hoe zouden we anders Japans geleerd hebben?

Big Update

Zo, het werd wel weer eens tijd voor een update. Ik heb al van meerdere mensen gehoord dat ze benieuwd zijn naar wat ik nu allemaal uitspook, omdat ik al een tijdje niks meer geschreven heb. Eigenlijk spook ik helemaal nog niet zoveel uit, maar omdat ik nogal slecht toegang heb tot internet, heb ik niet echt een update kunnen schrijven. Nu ik echter eindelijk een USB stick heb gekocht (die had ik slim genoeg in Nederland laten liggen kwam ik achter..), kan ik lekker thuis schrijven en het dan zo copy-pasten naar mijn blog! :D

De afgelopen twee weken zaten eigenlijk vol met het afronden van allerlei bureaucratische procedures en mijn draai vinden hier in Nagasaki. Inmiddels begin ik aardig te wennen aan de hoeveelheid Japans waar je hier dagelijks mee te maken krijgt, dus ik ben nu minder gauw bekaf als ik ‘s middags / ’s avonds thuiskom.

Hasumi no hi

Vandaag hebben we met mijn vriendinnetje Hasumi uit Sendai afgesproken, die speciaal naar Tokyo was gekomen, omdat ik niet naar Sendai kon komen zoals ik eerder had beloofd. Na ons aanvankelijk wederom belachelijk verslapen te hebben - we hadden om 11 uur bij de Kaminari-mon, en ik werd om vijf voor 11 wakker - bleek haar trein gelukkig vertraging te hebben, waardoor we elkaar uiteindelijk gauw gevonden hadden.
Daarna zijn we teruggegaan naar het hostel, omdat ik nog moest douchen (ik was recht uit bed naar de Kaminari-mon gelopen). Daar heeft ze Aniek, Ernst en Jeroen ontmoet en het bleek dat die het ook goed met elkaar konden vinden :D Aniek en Ernst besloten echter achter te blijven in het hostel om te proberen nog wat te studeren, dus vandaag ben ik samen met Jeroen en Hasumi op stap geweest.

Harajuku en Yoyogi

Zoals ik gisteren al zei, zijn we vandaag langs dé hotspots op een zondag van Japanners geweest: Harajuku en Yoyogi Park. Zondag is de enige echte vrije dag voor veel Japanners, en ze kiezen er dan ook massaal voor om deze veelal met familie door te brengen. Of, als je tiener/twintiger bent: winkelen. Hoe dan ook was het op beide plekken vandaag erg druk. Zoals je steeds vaker hoort, staan er echter weinig tot geen verklede mensen op de bekende Harajuku brug, maar we hebben er - zeker later in de middag - wel een hoop gewoon over straat zien lopen. Zeker in Takeshita Doori (zie foto), de grote winkelstraat van Harajuku, liepen erg veel mensen die behoorlijk in het oog springen. Blauw haar, paars haar, groen haar, regenbooghaar, piercings en zelfs voor Japanners bizarre outfits.

Shibuya's Secrets

Jeroen says: POEP! Haha, nu staat er poep op je blog! 2x!

... Dus. xD

Na een nacht belachelijk lang geslapen te hebben op niet bijzonder comfortabele bedden (ik verdenk ons hostel ervan futon dekens als matrassen te gebruiken), hebben we vandaag rustig ontbeten en zijn we daarna richting Shibuya vertrokken. Shibuya is één van de hipste wijken van Tokyo, en herbergt ook het drukste metrostation ter wereld. Dagelijks reizen zo'n 1.3 miljoen mensen via dit station. Dat levert dan dus ook het drukste kruispunt ter wereld op!
En met een Starbucks op de tweede verdieping aan dit kruispunt, was dit een mooie gelegenheid om nóg een filmpje over dit kruispunt te produceren. Ik moet echter even wachten op Jeroen om het erop te zetten, want ik ben zelf te onkundig/lui om het te bewerken xD Ik heb in ieder geval drie kwartier, Jeroen en Ernst waren de CD's in de winkel aan het checken (de Starbucks in Shibuya zit in een winkelcomplex) met antropologische interesse samen met Aniek zitten kijken naar alle mensen die daar liepen. En een interessante sidenote voor Japanologen: Matcha Frappa's zijn de bom!! 8D