Volgens de chronologie zou ik nu eigenlijk een post moeten plaatsen over mijn haruyasumi, oftewel mijn voorjaarsvakantie. In Japan duurt deze vakantie maar liefst 1,5 à 2 maanden op de universiteit, dus is er voor ons als buitenlandse studenten - mits de financiële situatie het toestaat - meer dan genoeg tijd en mogelijkheid om op reis te gaan. Ik heb nog lang niet zoveel gereisd en gezien als dat ik zou willen, maar ik ga proberen daar het komend semester nog het beste van te maken! En met een weekend van 3 dagen en een les op maandag die nog best wel een keertje te missen valt (waardoor ik ruim 4 dagen weg kan gaan :D), moet dat vast en zeker gaan lukken!
Maar, dit keer wilde ik nog niet schrijven over mijn avonturen in Korea (waar overigens al een deel van op Jeroens blog staat), maar over iets anders typisch Japansch wat ik gisteren voor het eerst heb mogen ervaren.